هوشنگ گلشیری در دوران دانشجویی سرودن شعر را آغاز کرد؛ اما خیلی زود دریافت که استعداد اصلی او در داستاننویسی، خصوصاً نگارش داستان کوتاه است، به همین خاطر شعر را به کلی کنار گذاشت و تمرکز اصلی خود را معطوف به نویسندگی ساخت. در همین برههی زمانی بود که با انجمن ادبی صائب اصفهان آشنا شد. شرکت در جلسات این انجمن، علاوه بر آن که آتش درونی گلشیری برای یادگیری ادبیات فارسی را شعلهورتر از گذشته کرد، سبب آشنایی وی با برخی از فعالان سیاسی آن زمان شد. در نتیجهی این آشنایی، گلشیری وارد عرصهی فعالیت سیاسی شد، فعالیتی که سرانجام در سال 1340، به دستگیری او انجامید.
از جدیدترین کتاب ها در کتاب جهش مطلع باشید